نحوه ارزیابی SMT خطر مونتاژ از روندهای حفاری و لیزری تصویر مقاله برای آموزش ساخت PCB و خریداران PCBA

مونتاژ PCBA

نحوه ارزیابی SMT خطر مونتاژ از روندهای حفاری و لیزری

بیاموزید که چگونه روندهای حفاری و حفاری لیزری بر ریسک مونتاژ SMT تأثیر می‌گذارد، از کیفیت سوراخ تا عملکرد PCBA، و آنچه را که قبل از ارسال RFQ باید بررسی کنید.

نکات کلیدی

  • کیفیت حفاری روی یکپارچگی اتصال لحیم کاری تأثیر می گذارد، به ویژه برای مسیریابی vias-in-pad و BGA.
  • پارامترهای حفاری لیزری مانند لکه مخروطی و باقیمانده بر روی آبکاری مس و قابلیت اطمینان سوراخ نهایی تأثیر می گذارد.
  • قبل از RFQ، انباشته، اندازه حفره و قرارگیری را در برابر قابلیت های فرآیند SMT خود مرور کنید.
  • از شریک PCBA خود اطلاعات کیفیت دیوار سوراخ را بخواهید، نه فقط نتایج نهایی آزمایش الکتریکی.
  • قبل از مونتاژ کامل، از چک های DFM و بازرسی مقاله اول استفاده کنید تا خطرات مربوط به حفاری را بگیرید.

پاسخ مستقیم

انتخاب‌های حفاری و حفاری لیزری مستقیماً خطر مونتاژ SMT را تعیین می‌کند، زیرا کیفیت دیواره سوراخ، یکنواختی آبکاری مسی، و از طریق کنترل ساختار، یکپارچگی اتصال لحیم کاری، جریان خروجی مجدد گاز و قابلیت اطمینان طولانی‌مدت. شما باید روش مته، نسبت ابعاد، مخروطی، لکه گیری، و استراتژی via-in-pad را در طول بررسی طراحی و RFQ ارزیابی کنید. قبل از تعهد به شریک PCBA، به خصوص برای مسیریابی فرار HDI، BGA، و بردهای با تعداد لایه بالا، داده های ریزمقطع و مقاطع مقطع اول مقاله را درخواست کنید.

چرا کیفیت حفاری به یک مشکل مونتاژ SMT تبدیل می شود

حفاری اغلب به عنوان یک مسئله ساخت تخته لخت در نظر گرفته می شود، اما اثرات آن در مرحله مونتاژ ظاهر می شود. یک سوراخ ضعیف حفر شده در طول آزمایش الکتریکی شکست نمی خورد. در طول جریان مجدد، بازرسی اشعه ایکس یا استفاده در میدان از کار می افتد. اتصال بین حفاری و مجموعه SMT سوراخ عبوری آبکاری شده (PTH) و اتصال لحیم کاری است که به آن یا نزدیک آن ختم می شود.

برای قطعات استاندارد از طریق سوراخ، آبکاری بشکه باید از شوک حرارتی لحیم کاری موجی یا لحیم کاری انتخابی جان سالم به در ببرد. برای تخته‌های نصب شده روی سطح، خطر در گذرگاه‌های قرار داده شده در زیر قطعات، در مسیریابی فرار BGA و در راه‌های حرارتی که گرما را از دستگاه‌های برق دور می‌کنند، متمرکز می‌شود. هنگامی که یک ویا با یک دیوار ناهموار سوراخ می شود، مراحل بعدی مس الکترولس و آبکاری الکتریکی رسوب نازک تر یا متخلخل تری را در اوج زبری ایجاد می کنند. آن نقطه ضعف تحت سیکل حرارتی به محل شروع ترک تبدیل می شود.

فرآیند مونتاژ استرس خاص خود را اضافه می کند. دمای جریان مجدد برای لحیم کاری SAC305 به حداکثر 245 درجه سانتیگراد تا 260 درجه سانتیگراد می رسد. عدم تطابق ضریب انبساط حرارتی (CTE) بین بشکه مسی، ورقه ورقه اپوکسی تقویت شده با شیشه و ماسک لحیم کاری باعث ایجاد تنش برشی در رابط بشکه به پد می شود. اگر بشکه قبلاً نازک شده باشد یا به دلیل حفاری ضعیف خالی شده باشد، اتصال زودتر از آنچه که عمر طراحی پیش بینی می شود از کار می افتد.

برای vias-in-pad، مشکل مستقیم تر است. در طول جریان مجدد، هوا یا مواد فرار به دام افتاده در یک سوراخ ناهموار یا ناقص آبکاری شده منبسط می شوند و از طریق لحیم مذاب خارج می شوند. این باعث ایجاد حفره هایی می شود که سطح مقطع باربری اتصال لحیم کاری را کاهش می دهد. در موارد شدید، گاز خروجی، لحیم کاری را از لنت دور می کند و باعث نقص سر در بالش یا باز شدن آن می شود.

نکته عملی: کیفیت حفاری تنها یک نگرانی برای ساخت نیست. این کران بالایی را روی بازده مونتاژ و قابلیت اطمینان میدان شما تعیین می کند. شما نمی توانید یک دیوار سوراخ بد را با یک شابلون بهتر یا یک نمایه جریان مجدد کندتر تعمیر کنید.

حفاری مکانیکی در مقابل حفاری لیزری: محدودیت‌های فرآیندی که مهم هستند

انتخاب بین حفاری مکانیکی و حفاری لیزری فقط مربوط به اندازه سوراخ نیست. هر روش دارای محدودیت‌های مجزایی است که بر نمایه ریسک SMT شما تأثیر می‌گذارد.

محدودیت های حفاری مکانیکی

حفاری مکانیکی از بیت‌های کاربید استفاده می‌کند که با RPM بالا می‌چرخند. برای حفره‌های تا حدود 0.2 میلی‌متر (8 میلی‌متر) در تولید قابل اعتماد است، اگرچه 0.25 میلی‌متر (10 میلی‌متر) کف راحت‌تری برای اکثر سازندگان است. محدودیت های کلیدی عبارتند از:

  • نسبت ابعاد : نسبت ضخامت تخته به قطر سوراخ. بالاتر از 10:1، یکنواختی آبکاری مس کاهش می یابد، زیرا محلول آبکاری نمی تواند داخل سوراخ عمیق و باریک تازه شود. بالاتر از 12:1، شما به آبکاری پالس تخصصی نیاز دارید و ممکن است همچنان مس نازکی را در مرکز بشکه ببینید.
  • سرگردان مته: تکه های بلند و نازک منحرف می شوند و باعث می شوند سوراخ از مرکز خارج شود. این امر باعث ناهماهنگی ویا با پد در طرف مقابل می شود و حلقه حلقوی را کاهش می دهد و خطر شکست را ایجاد می کند.
  • تشکیل سوراخ: سوراخ های ورودی و خروجی می توانند لحیم را به دام بیندازند یا باعث کنده شدن ماسک لحیم شوند و در حین مونتاژ محل های آلودگی ایجاد کنند.
  • پارگی الیاف: در لمینت های تقویت شده با شیشه، لقمه کسل کننده به جای بریدن الیاف شیشه، آنها را پاره می کند. این یک دیوار ناهموار ایجاد می کند که شیمی آبکاری را به دام می اندازد و حفره هایی ایجاد می کند.

محدودیت های حفاری لیزری

در حفاری لیزری از لیزرهای CO2 یا UV برای از بین بردن مواد استفاده می شود. برای میکروویاهای زیر 0.15 میلی‌متر (6 میلی‌متر) و برای ویوهای کور در پشته‌های HDI لازم است. محدودیت ها متفاوت است:

  • Taper: سوراخ های حفر شده با لیزر استوانه ای نیستند. آنها از سمت ورودی لیزر به سمت خروجی مخروطی می شوند. مخروطی معمولی 1 تا 3 درجه در هر طرف است، اما در دی الکتریک های ضخیم می تواند بدتر باشد. مخروطی سطح مقطع موثر مس را در انتهای باریک کاهش می دهد و یکنواختی آبکاری را پیچیده می کند.
  • اسمیر باقیمانده: لیزر به طور تمیز رزین را تبخیر نمی کند. یک لایه نازک از رزین ذوب شده و دوباره رسوب شده روی دیواره سوراخ باقی می گذارد که به آن لکه می گویند. اگر مرحله سم زدایی (شیمیایی یا پلاسما) آن را از بین نبرد، مس بعدی الکترولس نمی چسبد و باعث ایجاد یک فضای خالی یا باز می شود.
  • کنترل ضخامت دی الکتریک: حفاری لیزری متکی به توقف در صفحه هدف مسی زیر است. اگر ضخامت دی الکتریک در سراسر پانل متفاوت باشد، لیزر ممکن است به هدف نرسد (رزین در پایین باقی بماند) یا از طریق هدف ضربه بزند (به لنت آسیب برساند).
  • برهمکنش فیبر شیشه: لیزرهای CO2 الیاف شیشه را به خوبی از بین نمی برند. برای دی‌الکتریک‌های تقویت‌شده با شیشه، لیزر الیاف برجسته‌ای را بر جای می‌گذارد که باید با فرآیند پاک‌سازی مرطوب حذف شوند. لیزرهای فرابنفش شیشه را بهتر کنترل می کنند اما کندتر و گران تر هستند.

جدول مقایسه ریسک

ParameterMechanical DrillingLaser Drilling
Minimum hole size~0.2 mm practical floor~0.05 mm possible, 0.075 mm practical
Aspect ratio limit10:1 to 12:1 typical0.8:1 to 1:1 for blind vias
Hole wall profileCylindrical, slight taper from bit wearTapered, wider at entry
Primary defect riskDrill wander, burrs, fiber tearSmear, taper, incomplete bottom clean
Plating concernThin center barrel at high aspect ratioThin copper at narrow end of taper
SMT assembly impactSolder wicking, weak barrel, voidsOpen circuits, poor wetting, via-in-pad voids

تصمیم مهندسی این نیست که کدام روش "بهتر" است. این است که آیا طراحی شما به محدودیت های روشی که سازنده شما استفاده می کند احترام می گذارد یا خیر. میکروویای لیزری 0.15 میلی متری در برد 1.6 میلی متری یک via نیست. این یک نقص تولیدی است که در انتظار رخ دادن است.

Vias-in-Pad و BGA Escape Routing: Where Drilling Risk Hits Solder Joints

بالاترین خطر مونتاژ SMT ناشی از حفاری در دو الگوی طراحی خاص ظاهر می‌شود: vias-in-pad و BGA escape routing.

Vias-in-Pad

Vias-in-pad یک via را مستقیماً در پد SMT قرار دهید. این برای بسته‌های QFN، BGAs با گام‌های خوب، و دستگاه‌های برقی که در آن‌های حرارتی باید زیر قطعه قرار گیرند، رایج است. خطر حفاری این است که via به مسیری برای لحیم کاری تبدیل می شود تا در حین جریان مجدد از لنت جدا شود.

هنگامی که خمیر لحیم کاری بر روی یک صفحه via-in-pad چاپ می شود، لحیم مذاب به داخل سوراخ می ریزد. اگر سوراخ پر و درپوش نباشد، لحیم کاری از لنت تخلیه می شود و یک اتصال نازک یا ناقص باقی می ماند. کاهش استاندارد این است که پره را با یک اپوکسی نارسانا یا رسانا پر کنید و روی آن را با مس بپوشانید. اما فرآیند پر کردن تنها در صورتی کار می کند که دیواره سوراخ تمیز باشد و آبکاری یکنواخت باشد.

اگر سوراخ حفر شده دارای دیواره ای ناهموار باشد، ممکن است ماده پر کننده هوا را کاملاً جابجا نکند و در داخل سوراخ خلاء ایجاد کند. در حین جریان مجدد، آن فضای خالی منبسط می شود و درپوش را از طریق فشار می دهد، قطعه را بلند می کند یا یک توپ لحیم ایجاد می کند. این یک شکست کلاسیک است که در اشعه ایکس به‌عنوان یک فضای خالی در زیر BGA نشان داده می‌شود، اما تنها پس از مونتاژ شدن بردها.

سوال بررسی طراحی این نیست که "آیا می توانید via را پر کنید؟" این است که "زبری دیوار سوراخ و نسبت ابعاد چقدر است، و آیا فرآیند پر کردن سازنده شما آن را مدیریت می کند؟" یک برد 0.2 میلی متری در یک برد 1.6 میلی متری (نسبت تصویر 8:1) قابل پر کردن است. 0.1 میلی متر از طریق در همان برد (16:1) به طور قابل اعتماد با تجهیزات استاندارد قابل پر کردن نیست.

BGA Escape Routing

بسته‌های BGA با گام 0.4 میلی‌متری یا 0.5 میلی‌متری به میکروویا برای مسیریابی فرار نیاز دارند. میکروویاها از طریق لیزر دریل کور هستند که پد BGA را به یک لایه داخلی متصل می کنند. خطر این است که میکروویا تا حدی بر روی پد BGA فرود بیاید و باعث کاهش سطح موثر لحیم برای خیس شدن لحیم شود.

محل اتصال لحیم بین توپ BGA و پد تشکیل می شود. اگر لنت تا حدی توسط via مصرف شود، ناحیه مرطوب کوچک می شود و اتصال استحکام مکانیکی کمتری دارد. این قابل قبول است اگر via کوچک و پد بزرگ باشد، اما در گام 0.4 میلی متر، پد تنها حدود 0.2 میلی متر است. میکروویا 0.1 میلی متری 25 درصد از سطح پد را مصرف می کند.

پارامتر حفاری که در اینجا اهمیت دارد دقت فرود لیزر است. اگر لیزر خارج از مرکز مته بزند، ویا ممکن است از لبه پد بشکند و یک تکه مس ایجاد کند که به درستی خیس نمی شود. در AOI به صورت یک مفصل سرد یا باز غیر مرطوب نشان داده می شود، اما تنها در صورتی که AOI وضوح آن را داشته باشد. در گام 0.4 میلی‌متری، AOI استاندارد ممکن است آن را از دست بدهد، و نقص به اشعه ایکس یا خرابی میدان می‌رود.

قانون عملی: برای مسیریابی فرار BGA، اندازه پد ضبط میکروویا را نسبت به پد BGA مشخص کنید. از سازنده خود تلورانس ثبت لیزر را بخواهید و آن را با هندسه پد خود مقایسه کنید. اگر پد عکسبرداری فقط 25 میکرومتر از قطر دریچه بزرگتر باشد، هیچ حاشیه ای برای رانش لیزر ندارید.

نحوه بررسی Stackup و Via Design قبل از RFQ

بررسی طراحی جایی است که خطر حفاری را قبل از تبدیل شدن به یک مشکل عملکرد مونتاژ می‌پذیرید. شما باید انباشته را از طریق انواع و اندازه سوراخ ها در برابر قابلیت های فرآیند مونتاژ خود ارزیابی کنید.

چک لیست بررسی Stackup

  • ضخامت تخته و از طریق قطر: نسبت ابعاد را برای هر سوراخ از طریق محاسبه کنید. اگر هر یک از 10:1 بیشتر است، بپرسید که آیا سازنده می تواند آن را به طور یکنواخت بپوشاند یا اینکه آیا باید اندازه سوراخ را افزایش دهید یا ضخامت تخته را کاهش دهید.
  • مواد دی الکتریک: FR-4 استاندارد با شیشه های بافته شده دارای رفتار حفاری لیزری متفاوتی نسبت به دی الکتریک های مسی غیر بافته یا روکش شده با رزین (RCC) است. اگر از میکروویاهای لیزری استفاده می کنید، ماده ای با ضخامت دی الکتریک ثابت و شناخته شده را مشخص کنید.
  • وزن مس: مس سنگین (2 اونس یا بیشتر) روی لایه‌های داخلی، حفاری لیزری را سخت‌تر می‌کند، زیرا لیزر باید روی هدف ضخیم‌تری متوقف شود. این امر خطر ضربه زدن یا باقی ماندن لکه را افزایش می دهد.
  • استراتژی Via-in-pad: تصمیم بگیرید که آیا vias پر و درپوش شود، با ماسک لحیم وصل شود یا باز بماند. پر شده و درپوش برای SMT قابل اعتمادترین است اما هزینه را اضافه می کند. وصل کردن ماسک لحیم کاری ارزان تر است، اما فضای خالی ایجاد می کند که می تواند گاز خارج شود.
  • کور و مدفون از طریق توالی: هر جفت لایه حفر شده با لیزر یک مرحله فرآیند اضافه می کند. انباشته 1+N+1 HDI دارای یک مرحله حفاری لیزری است. استک آپ 2+N+2 دارای دو است و هر کدام خطر ثبت نام را اضافه می کند.

مثال عملی

یک تخته 10 لایه، 1.6 میلی متر ضخامت، با گام 0.8 میلی متر BGA را در نظر بگیرید. این طرح از میکروویاهای لیزری 0.1 میلی متری برای خروج BGA و سوراخ های مکانیکی 0.3 میلی متری برای مسیریابی استفاده می کند. منطق کنترل

نسبت تصویر برای سوراخ های عبوری 1.6 / 0.3 = 5.3:1 است که راحت است. میکروویاهای لیزری از لایه 1 تا لایه 2 کور هستند، با ضخامت دی الکتریک 60 میکرومتر. نسبت تصویر 0.6:1 است که برای حفاری لیزری مناسب است.

ریسک نسبت ابعاد نیست. این ثبت بین میکروویای لیزر و پد BGA است. در گام 0.8 میلی متر، پد BGA حدود 0.4 میلی متر است. یک میکروویا 0.1 میلی‌متری با یک پد ضبط 0.2 میلی‌متری، 0.1 میلی‌متر از پد را در اطراف ویا باقی می‌گذارد. اگر تلورانس ثبت لیزر ± 50 میکرومتر باشد، حاشیه 2:1 دارید که قابل قبول است. اگر تلورانس ± 75 میکرومتر باشد، حاشیه به 1.3:1 کاهش می‌یابد و شما باید یک پد ضبط بزرگ‌تر یا کوچک‌تر بخواهید.

RFQ باید شامل این محاسبه باشد. تصور نکنید که سازنده این کار را برای شما انجام می دهد.

از شریک PCBA و سازنده خود چه بخواهید

RFQ و بررسی پیش از تولید بهترین فرصت شما برای کاهش ریسک حفاری است. اطلاعاتی که درخواست می‌کنید تعیین می‌کند که آیا قبل از مونتاژ یا پس از اولین جریان مجدد مشکلی ایجاد می‌کنید.

اطلاعات برای گنجاندن در RFQ

  • پشته‌سازی کامل : تعداد لایه‌ها، مواد، ضخامت دی‌الکتریک، وزن مس در هر لایه.
  • از طریق انواع و اندازه: از طریق سوراخ، کور، مدفون، میکروویا، via-in-pad. محاسبه نسبت ابعاد را برای هر کدام درج کنید.
  • روش حفاری: مکانیکی یا لیزری را برای هر نوع via مشخص کنید. اگر مشخص نکنید، سازنده انتخاب خواهد کرد و ممکن است ندانید که از کدام روش استفاده شده است.
  • از طریق الزامات پر کردن: پر شده و درپوش، وصل شده یا باز. مواد پر کننده (رسانا یا غیر رسانا) را شامل شود.
  • نیازهای بازرسی: تجزیه و تحلیل ریزمقطع برای vias بحرانی، مقطع برای via-in-pad، و اشعه ایکس برای مناطق BGA.
  • پروفیل جریان مجدد و MSL: نمایه جریان مجدد و سطوح حساسیت به رطوبت جزء خود را ارائه دهید تا مونتاژکننده بتواند برای خطر خروج گاز برنامه ریزی کند.
  • معیارهای پذیرش: مرجع IPC-A-610 برای مقبولیت برد مونتاژ شده و J-STD-001 برای الزامات فرآیند مونتاژ لحیم شده. این استانداردها محدوده مورد قبول را مشخص می کنند، اما آنها جایگزین الزامات خاص شما برای کیفیت دیوار سوراخ نمی شوند.

سوالاتی که باید از فابریکاتور بپرسید

  • زبری دیوار سوراخ معمولی شما برای حفاری مکانیکی در این نسبت چقدر است؟
  • زاویه مخروطی لیزر شما برای ضخامت دی الکتریک مشخص شده چقدر است؟
  • از چه فرآیندی برای حذف اسمیر استفاده می کنید و چگونه حذف اسمیر را تأیید می کنید؟
  • آیا می‌توانید عکس‌های میکروسکشن یک کوپن را از همان پانل اجرا کنید؟
  • تحمل ثبت لیزری شما برای ویزای کور به پد هدف چقدر است؟

سوالاتی که باید از شریک PCBA بپرسید

  • آیا قبلاً بردهایی با این پیکربندی via-in-pad مونتاژ کرده اید؟
  • چه میزان فضای خالی را در اشعه ایکس برای vias های پر شده در زیر BGAs می بینید؟
  • آیا وضوح AOI برای بررسی پدهای BGA در این مرحله دارید یا به اشعه ایکس متکی هستید؟
  • آیا قبل از مونتاژ کامل، بازرسی مقاله اول (FAI) را با مقاطع عرضی ویوهای بحرانی انجام خواهید داد؟

یک نکته عملی: تجزیه و تحلیل ریز مقطع مخرب است. شما نمی توانید برد تولید واقعی را بررسی کرده و سپس آن را مونتاژ کنید. سازنده باید یک کوپن را در کنار پانل تولید اجرا کند و ریز بخش باید از آن کوپن باشد. قبل از اجازه مونتاژ، محل کوپن و گزارش بازرسی را بخواهید.

اشتباهات رایج و چه زمانی باید سازنده را درگیر کرد

مهندسان هنگام ارزیابی ریسک حفاری اشتباهات قابل پیش بینی مرتکب می شوند. شناخت آنها به شما کمک می کند از تله های مشابه اجتناب کنید.

اشتباه 1: نادیده گرفتن نسبت ابعاد

رایج ترین خطا تعیین 0.2 میلی متر از طریق در یک برد 2.0 میلی متری (نسبت تصویر 10:1) بدون بررسی اینکه آیا سازنده می تواند آن را صفحه کند یا خیر. نتیجه مس نازک در مرکز بشکه است که تست الکتریکی را پشت سر می گذارد اما در چرخه حرارتی شکست می خورد. همیشه نسبت ابعاد را محاسبه کنید و آن را با قابلیت اعلام شده سازنده خود مقایسه کنید.

اشتباه 2: گیج شدن تست الکتریکی با کیفیت سوراخ

تخته‌ای که آزمایش الکتریکی نهایی را پشت سر می‌گذارد همچنان می‌تواند کیفیت دیوار سوراخ پایینی داشته باشد. تست الکتریکی فقط تداوم و انزوا را تأیید می کند. ضخامت مس، محتوای خالی یا لکه را اندازه گیری نمی کند. یک گذرگاه با 5 میکرومتر مس در مرکز، تست تداوم را پشت سر می گذارد، اما پس از 100 چرخه حرارتی ترک می خورد. اطلاعات ریزبخشی را درخواست کنید، نه فقط نتایج آزمایش.

اشتباه 3: عدم تعیین روش دریل

اگر مشخص نکنید که یک via به صورت مکانیکی دریل شده است یا لیزری، سازنده آن را انتخاب می کند. برای یک سوراخ 0.15 میلی متری، سازنده احتمالاً از حفاری لیزری استفاده می کند. اما اگر حفاری مکانیکی را فرض کرده اید، ممکن است حلقه حلقوی را برای تحمل مته مکانیکی طراحی کرده باشید که با تحمل لیزر متفاوت است. روش و تلورانس های مرتبط را در نقاشی خود مشخص کنید.

اشتباه 4: با فرض اینکه Vias های پر شده فاقد اعتبار هستند

پر کردن از طریق فرآیندی با بازده خاص خود است. پرکننده اپوکسی رسانا می تواند در حین پخت منقبض شود و گودی بر جای بگذارد. پر کردن غیر رسانا می تواند هوا را به دام بیندازد. هیچکدام از بالا قابل مشاهده نیستند. تنها راه تایید، اشعه ایکس یا مقطع است. فرض نکنید که یک via پر شده، یک via بدون خالی است.

چه زمانی باید سازنده را درگیر کرد

سازنده و مونتاژکننده را زود هنگام درگیر کنید:

  • نسبت تصویر شما برای حفاری مکانیکی از 8:1 بیشتر است.
  • شما از میکروویاهای لیزری زیر 0.1 میلی متر استفاده می کنید.
  • شما vias-in-pad زیر BGAs یا QFNs دارید.
  • تخته شما ضخیم‌تر از 2.4 میلی‌متر با انواع مختلف است.
  • شما از مواد با قابلیت اطمینان بالا (پلی‌آمید، PTFE یا لایه‌های Tg بالا) استفاده می‌کنید که در حین حفاری رفتار متفاوتی دارند.

بررسی طراحی برای ساخت (DFM) با شریک PCBA شما باید قبل از RFQ انجام شود، نه بعد از اولین شکست مونتاژ. بررسی DFM باید شامل اندازه حفره در مقابل اندازه پد، نسبت ابعاد، استراتژی via-in-pad و تعامل بین از طریق قرار دادن و قرار دادن اجزا باشد.

نحوه تعامل روندهای حفاری با عوامل خطر گسترده‌تر SMT

خطر حفاری به صورت مجزا وجود ندارد. با سایر روندهای تولیدی که بر تصمیمات مونتاژ شما تأثیر می گذارد، در تعامل است. درک این فعل و انفعالات به شما کمک می کند اولویت بندی کنید که کدام خطرات را ابتدا باید بررسی کنید.

برای بسته‌بندی پیشرفته، گرایش به بسته‌بندی سطح پنل فن‌آوت (FOPLP) بودجه حرارتی و ساختار Via را تغییر می‌دهد. بسترهای FOPLP از فرآیندهای حفاری و آبکاری متفاوتی نسبت به PCBهای سنتی استفاده می کنند و پنجره پردازش حرارتی باریک تر است. اگر به سمت FOPLP حرکت می‌کنید، ریسک حفاری را در کنار محدودیت‌های پردازش حرارتی ارزیابی کنید، زیرا هر دو بر قابلیت اطمینان اتصال لحیم کاری تأثیر می‌گذارند.

در صنعت گسترده‌تر، تغییرات کسب و رهبری در تولیدکنندگان PCB می‌تواند بر ثبات فرآیند تأثیر بگذارد. هنگامی که یک سازنده خریداری می شود، مدیریت جدید ممکن است پارامترهای حفاری، شیمی آبکاری یا استانداردهای بازرسی را تغییر دهد. اگر طراحی هیئت مدیره موجود دارید، بررسی کنید که این فرآیند پس از تغییر شرکتی تغییر نکرده باشد.

برای اتوماسیون هوافضا و صنعتی، الزامات قابلیت اطمینان بالاتر است و استانداردهای بازرسی سخت‌گیرانه‌تر است. عیوب حفاری که در یک محصول مصرفی قابل قبول است در برنامه کنترل پرواز یا موتور محرک قابل قبول نیستند. همین طراحی ممکن است به نسبت ابعاد کمتر، مس ضخیم‌تر و بازرسی ریز مقطع دقیق‌تر نیاز داشته باشد.

در کاربردهای خودرو و ADAS، محدوده چرخه حرارتی وسیع‌تر است و محیط ارتعاش خشن‌تر است. یک ویا که در 1000 چرخه در آزمایشگاه زنده می ماند، ممکن است در 200 چرخه زیر هود شکست بخورد. کیفیت حفاری مستقیماً عمر خستگی بشکه را تعیین می کند، بنابراین نسبت ابعاد و ضخامت آبکاری الزامات دقیق تر است.

در نهایت، تعامل بین طراحی PCB و تولید PCB علت اصلی اکثر خرابی‌های مونتاژ مرتبط با حفاری است. طراحی که در ابزار CAD درست به نظر می رسد ممکن است غیرممکن باشد که به طور قابل اعتماد دریل و صفحه بندی شود. بررسی DFM باید این شکاف را پر کند و ارزیابی ریسک حفاری اولین گام است.

مراحل تأیید عملی قبل از مونتاژ کامل

قبل از اینکه به مونتاژ کامل متعهد شوید، یک دنباله تأیید را اجرا کنید که نقص‌های مربوط به حفاری را زود تشخیص دهد.

مرحله 1: DFM بررسی کنید

تجزیه و تحلیل DFM را اجرا کنید که پرچم‌گذاری می‌کند:

  • نسبت ابعاد بالای 8:1
  • از طریق پد بدون پر و درپوش
  • میکروویاها با پدهای ضبط کوچکتر از 0.15 میلی متر
  • ویوهای کور با تغییر ضخامت دی الکتریک بالای 10٪
  • هر ورقه ای که در 0.2 میلی متر از لبه ی کامپوننت قرار می گیرد

مرحله 2: ریزبرش کوپن

یک ریز بخش از یک کوپن را از همان اجرا پانل درخواست کنید. بررسی کنید:

  • ضخامت آبکاری مس در مرکز بشکه
  • زبری دیواره سوراخ
  • باقیمانده را در قسمت انتهایی سوراخ شده با لیزر بمالید
  • زاویه مخروطی برای خطوط لیزر
  • یکپارچگی مواد را برای vias-in-pad پر کنید

مرحله 3: مجمع ماده اول

قبل از اجرای کامل، مقدار کمی از تخته ها را جمع آوری کنید. از نمایه جریان مجدد واقعی و اجزای واقعی استفاده کنید. بازرسی کنید:

  • اشعه ایکس برای حفره‌های داخل پد و اتصالات لحیم BGA
  • AOI برای عیوب مرطوب کردن اطراف vias
  • سطح مقطع اتصالات لحیم کاری بحرانی در صورت اجازه طراحی

مرحله 4: اعتبار سنجی چرخه حرارتی

برای کاربردهای با قابلیت اطمینان بالا، تست چرخه حرارتی را در مقاله اول اجرا کنید. محدوده دوچرخه سواری باید با محیط استفاده نهایی مطابقت داشته باشد. ترک های بشکه و خرابی اتصالات لحیم کاری را بعد از دوچرخه سواری بررسی کنید.

یک قانون سرانگشتی: اگر برد بیش از 100 vias-in-pad دارد، یا اگر هر یک از via دارای نسبت ابعادی بالاتر از 8:1 است، از مرحله microsection صرف نظر نکنید. هزینه یک مقطع در مقایسه با هزینه کار مجدد یک تخته مونتاژ شده با عیوب پنهان ناچیز است.

Omini، به‌عنوان شریک PCBA، می‌تواند با هماهنگ کردن داده‌های ریزمقطع سازنده با بازرسی مقاله اول مونتاژ، از این توالی تأیید پشتیبانی کند. هدف این است که داده های کیفیت حفاری را قبل از تشکیل اولین اتصال لحیم کاری در دست داشته باشید، نه بعد از آن.

> Engineering handoff note: How to Evaluate SMT Assembly Risk from FOPLP and Thermal Processing Trends, How to Evaluate SMT Assembly Risk from Acquisition and CEO Trends, and How to Evaluate SMT Assembly Risk from Aerospace and Industrial Automation Trends before the release package is frozen.

> Also compare How to Evaluate SMT Assembly Risk from Automotive and ADAS Trends and How to Evaluate SMT Assembly Risk from PCB Design and PCB Manufacturing Trends before locking the quote scope.

> Engineering handoff note: How to Evaluate SMT Assembly Risk from SPI and Automotive Trends before the release package is frozen.

پرسش‌های متداول

چرا کیفیت حفاری برای مونتاژ SMT اهمیت دارد؟

کیفیت حفاری بر یکپارچگی اتصال لحیم کاری تأثیر می‌گذارد، زیرا سوراخ‌هایی که بد سوراخ شده‌اند می‌توانند باعث ایجاد فضای خالی آبکاری، فتیله شدن لحیم یا سنگ قبر شوند. برای vias-in-pad، یک دیوار سوراخ ناهموار می تواند منجر به خروج گاز در طول جریان مجدد شود، که باعث ایجاد حفره در محل اتصال لحیم شده و قابلیت اطمینان را کاهش می دهد.

اشتباهات رایج مهندسان هنگام ارزیابی ریسک حفاری چیست؟

یک اشتباه رایج نادیده گرفتن نسبت ابعاد سوراخ است. نسبت‌های تصویر بالا (سوراخ‌های عمیق و با قطر کوچک) سخت‌تر به‌صورت یکنواخت صفحه می‌شوند، که می‌تواند منجر به اتصالات ضعیف شود. اشتباه دیگر مشخص نکردن تلورانس مته یا عدم بررسی این است که سوراخ به صورت مکانیکی یا لیزری حفاری شده است، زیرا هر کدام محدودیت‌های متفاوتی دارند.

چگونه می توانم کیفیت حفاری را قبل از مونتاژ بررسی کنم؟

از سازنده PCB خود بخواهید نتایج آنالیز ریزمقطع را که کیفیت دیواره سوراخ و ضخامت روکش مسی را نشان می دهد. همچنین یک بازرسی مقاله اول (FAI) را درخواست کنید که شامل مقاطع عرضی Vias های بحرانی است، به ویژه برای طرح های HDI یا vias-in-pad.

برای کاهش خطر حفاری چه اطلاعاتی را باید در RFQ وارد کنم؟

انباشته، اندازه‌های حفره، انواع مختلف، و هر نوع الزامات ویژه‌ای مانند vias پر شده یا درپوش خود را شامل کنید. مشخص کنید که آیا به گزارش‌های ریزبخشی نیاز دارید یا اینکه از برد در برنامه‌های کاربردی با قابلیت اطمینان بالا استفاده می‌شود. همچنین نمایه جریان مجدد و سطوح حساسیت به رطوبت اجزاء (MSL) خود را ارائه دهید تا مونتاژ کننده بتواند مطابق با آن برنامه ریزی کند.

روند حفاری لیزری چگونه بر ریسک مونتاژ SMT تأثیر می گذارد؟

حفاری لیزری Vias و microvias کوچکتر را فعال می کند، که برای مسیریابی فرار HDI و BGA ضروری هستند. با این حال، حفاری لیزری می تواند لکه مخروطی و باقی مانده ایجاد کند که بر کیفیت آبکاری تأثیر می گذارد. در صورت عدم کنترل، این مسائل می تواند منجر به مدارهای باز یا تشکیل ضعیف اتصالات لحیم کاری شود.

منابع مرتبط