نحوه ارزیابی ریسک SMT از روندهای ماسک لحیم کاری و سطح پایان تصویر مقاله برای آموزش ساخت PCB و خریداران PCBA

مونتاژ PCBA

نحوه ارزیابی ریسک SMT از روندهای ماسک لحیم کاری و سطح پایان

بیاموزید که چگونه انتخاب‌های پوشش لحیم کاری و پوشش سطح روی عملکرد و قابلیت اطمینان مونتاژ SMT تأثیر می‌گذارد. یک چک لیست بازبینی عملی برای PCBA بعدی خود دریافت کنید.

نکات کلیدی

  • ماسک لحیم مات LPI با نقره غوطه‌ور، یک پیش‌فرض قوی برای اکثر مجموعه‌های SMT است، اما ممکن است برای محیط‌های خشن یا طرح‌های با فرکانس بالا، به ENIG یا ENEPIG نیاز باشد.
  • نوع و ضخامت ماسک لحیم کاری بر آزاد شدن خمیر لحیم، خطر توپ لحیم کاری و امپدانس کنترل شده تأثیر می گذارد. بررسی ثبت ماسک و حداقل عرض سد لحیم کاری در داده های ساخت.
  • هم‌سطح بودن سطح برای بسته‌های ریزپیچ و BGA حیاتی است. از HASL برای این مؤلفه ها اجتناب کنید.
  • همیشه قبل از سفارش مشخصات ماسک لحیم کاری و پوشش سطح را با سازنده خود تأیید کنید و آنها را در بررسی DFM خود قرار دهید.
  • قبل از ارسال طرح خود به مونتاژ، از چک لیست ارائه شده برای ارزیابی خطرات ماسک لحیم کاری و پرداخت سطح استفاده کنید.

پاسخ مستقیم

خطر مونتاژ SMT را با بررسی نوع و ضخامت ماسک لحیم در برابر گام اجزای خود، و سپس مطابقت سطح با همسطح بودن بسته و نیازهای محیطی ارزیابی کنید. ماسک لحیم مات LPI با نقره غوطه‌ور، ایمن‌ترین پیش‌فرض برای بردهای استاندارد FR-4 است، اما ENIG یا ENEPIG برای محیط‌های خشن، طراحی‌های با فرکانس بالا، یا ذخیره‌سازی طولانی‌تر ضروری است. قبل از سفارش، ثبت ماسک، عرض سد لحیم کاری و ضخامت پایان را در داده های ساخت بررسی کنید.

چرا ماسک لحیم کاری و فینیش سطح تصمیمات مونتاژ هستند، نه انتخاب های آرایشی

ماسک لحیم کاری و روکش سطح بین ویژگی های مسی که طراحی کرده اید و اتصالات لحیم کاری که باید تولید کنید قرار می گیرند. آنها بر انتشار خمیر، خیس شدن، همسطح بودن، امپدانس و قابلیت اطمینان بازرسی تأثیر می گذارند. اگر ماسک گلوله های لحیم کاری را به دام بیندازد یا سطح آن به درستی با نمایه جریان مجدد خیس نشود، یک برد می تواند مسیریابی کاملی داشته باشد و همچنان مونتاژ نشود.

اصل مهندسی ساده است: ماسک لحیم کاری را کنترل می‌کند که لحیم کاری می‌تواند و نمی‌تواند برود، در حالی که پوشش سطح میزان خیس شدن لحیم کاری در برابر مس را کنترل می‌کند. هر دو با طراحی استنسیل، نمایه جریان مجدد و انواع بسته اجزای شما تعامل دارند. وقتی یکی را تغییر می دهید، رفتار دیگری را تغییر می دهید. به عنوان مثال، یک ماسک براق ضخیم روی پدهای با گام ریز، ناحیه دیافراگم موثر برای رهاسازی خمیر را کاهش می‌دهد، در حالی که یک روکش خشن HASL روی یک پد BGA مشکلات همسطحی ایجاد می‌کند که AOI همیشه نمی‌تواند آن‌ها را بگیرد.

برای نگاهی عمیق‌تر به نحوه تعامل چیدمان برد و قرار دادن اجزاء با این انتخاب‌های مواد، به راهنمای ما در مورد نحوه ارزیابی ریسک مونتاژ SMT از طراحی تابلو و چیدمان تابلو مراجعه کنید.

توصیه پیش فرض: ماسک لحیم مات LPI با نقره غوطه ور

برای اکثر مجموعه‌های SMT روی FR-4 استاندارد با وزن مس بین 0.5 اونس تا 2 اونس، از ماسک لحیم مات LPI (قابل تصویربرداری مایع) با پوشش سطح نقره‌ای غوطه‌وری استفاده کنید. این ترکیب هزینه، قابلیت اطمینان و بازده مونتاژ را برای اکثر طرح ها متعادل می کند.

ماسک لحیم کاری مات خطر گلوله لحیم کاری را کاهش می دهد، زیرا سطح زبرتری را فراهم می کند که از منجوق شدن لحیم در طول جریان مجدد جلوگیری می کند. همچنین آزاد شدن خمیر لحیم کاری از روزنه های شابلون را بهبود می بخشد. در مقابل، ماسک های براق می توانند باعث چسبیدن خمیر به دیواره های دیافراگم شوند که منجر به حجم ناکافی لحیم کاری روی لنت ها می شود.

نقره غوطه ور، سطح مسطح و مسطح مناسبی برای QFP های ریز، BGAs، و QFNs فراهم می کند. لحیم کاری خوبی با پروفیل های SAC305 بدون سرب دارد و تلفات مغناطیسی مرتبط با پرداخت های مبتنی بر نیکل را ایجاد نمی کند. برای تخته هایی با نیاز امپدانس کنترل شده، رسوب نازک و یکنواخت نقره غوطه ور در مقایسه با پوشش های ضخیم تر، کمترین اثر را بر امپدانس ردیابی دارد.

شرایط مرزی برای پیش فرض

ترکیب پیش فرض زمانی کار می کند که:

  • ضخامت تخته بین 0.8 میلی متر تا 2.4 میلی متر است
  • حداقل گام 0.4 میلی متر یا بیشتر است
  • تعداد مؤلفه‌ها با نمایه‌های جریان مجدد استاندارد متوسط است
  • زمان ذخیره سازی قبل از مونتاژ کمتر از شش ماه است
  • محیط عملیاتی به شدت خورنده نیست

وقتی طرح شما خارج از این شرایط قرار می گیرد، باید گزینه های جایگزین را ارزیابی کنید.

زمان تعویض از پیش‌فرض: ENIG، ENEPIG، و HASL Tradeoffs

ENIG برای محیط‌های خشن و ذخیره‌سازی طولانی‌مدت

وقتی برد قبل از مونتاژ با رطوبت، چرخه دما یا ذخیره‌سازی طولانی مواجه می‌شود، به ENIG بروید. لایه مانع نیکل ENIG از انتشار مس در سطح پایانی جلوگیری می کند، که لحیم کاری را در طول عمر طولانی تر حفظ می کند. لایه طلا از نیکل در برابر اکسیداسیون محافظت می کند.

با این حال، ENIG دو خطر را معرفی می کند. اولاً، لایه نیکل مغناطیسی است و به از دست دادن هادی در فرکانس های بالا کمک می کند. دوم، ENIG مستعد ابتلا به "بالشتک سیاه" است - یک شکستگی بین فلزی شکننده که زمانی رخ می دهد که لایه نیکل در طول فرآیند رسوب طلا غوطه ور شود. تشخیص پد سیاه قبل از مونتاژ دشوار است و می تواند باعث خرابی میدان متناوب شود.

برای طرح‌های با فرکانس بالا بالای 1 گیگاهرتز، به جای آن، ENEPIG را در نظر بگیرید. لایه پالادیوم در ENEPIG از خوردگی نیکل جلوگیری می کند و خطر سیاه شدن لنت را کاهش می دهد و در عین حال یکپارچگی مفصل لحیم کاری را حفظ می کند.

HASL: Acceptable Only for Coarse-Pitch, Cost-Sensitive Boards

HASL بدون سرب همچنان برای تابلوهای حساس به هزینه و بدون اجزای ریز یا BGA استفاده می شود. پایان با فرو بردن تخته در لحیم مذاب و حذف اضافی با هوای گرم اعمال می شود. این یک سطح ناهموار با تغییرات ضخامتی ایجاد می کند که می تواند بیش از 25 میکرون در یک پد منفرد باشد.

برای بسته‌هایی با گام 0.5 میلی‌متری یا کوچک‌تر، مشکلات هم‌سطح HASL باعث سنگ‌گذاری، پل‌های لحیم کاری و خیس شدن ناکافی می‌شود. بسته های BGA به ویژه مشکل ساز هستند زیرا گوی های لحیم کاری به یک سطح صاف نیاز دارند تا به طور یکنواخت در طول جریان مجدد جمع شوند. اگر باید از HASL استفاده کنید، آن را به اجزای سوراخ و قطعات SMT با گام 0.65 میلی متر یا بزرگتر محدود کنید.

OSP: A Cost-Effective Option with Short Shelf Life

نگهدارنده لحیم کاری ارگانیک (OSP) گزینه دیگری برای تخته هایی است که ظرف چند هفته پس از ساخت مونتاژ می شوند. OSP یک سطح صاف و همسطح خوب را فراهم می کند، اما به سرعت با چرخه های جریان مجدد متعدد تخریب می شود. اگر برد شما نیاز به جریان مجدد یا کار مجدد دوطرفه دارد، OSP ممکن است از پاس دوم جان سالم به در نبرد.

برای دید وسیع‌تری از نحوه تأثیر روندهای تولید PCB بر ریسک مونتاژ، تحلیل ما را در مورد نحوه ارزیابی ریسک مونتاژ SMT از PCB Design and PCB Manufacturing مرور کنید.

مهندسی ماسک لحیم کاری: ضخامت، ثبت و عرض سد لحیم کاری

ماسک لحیم کاری یک لایه روشن/خاموش باینری نیست. ضخامت، دقت ثبت و حداقل اندازه ویژگی مستقیماً بر عملکرد مونتاژ تأثیر می گذارد.

ضخامت ماسک و رهاسازی چسب

ماسک لحیم LPI معمولاً در 15 تا 25 میکرون روی مس رسوب می کند، اما ضخامت آن با وزن و توپوگرافی مس متفاوت است. بیش از آثار مس ضخیم (2 اونس یا بیشتر)، ماسک ممکن است در لبه‌های ردیابی نازک‌تر باشد، و یک "تکه ماسک" ایجاد می‌کند که می‌تواند در حین جریان مجدد لحیم را به دام بیندازد.

برای اجزای با گام ریز، ضخامت ماسک لحیم بین پدها بر دیافراگم شابلون موثر تأثیر می گذارد. اگر ماسک بیش از حد ضخیم باشد، حجم خمیری را که می تواند رسوب کند کاهش می دهد. این امر به ویژه برای گام 0.4 میلی متری QFNs که در آن حجم خمیر مستقیماً ارتفاع اتصال لحیم کاری را تعیین می کند بسیار مهم است.

تحمل ثبت نام و باز شدن ماسک

تحمل ثبت ماسک لحیم معمولاً برای فرآیندهای استاندارد LPI ± 75 میکرون است، اگرچه برخی از تولیدکنندگان به سخت‌تر می‌رسند. هنگامی که ماسک جابجا می شود، می تواند بخشی از یک پد را بپوشاند (کاهش ناحیه قابل لحیم کاری) یا مس را در خارج از لنت قرار دهد (ایجاد پل های لحیم کاری).

برای پدهای BGA، خطاهای ثبت ماسک اهمیت کمتری دارند زیرا گوی های لحیم کاری در طول جریان مجدد به خود تراز می شوند. اما برای QFP ها و اجزای تراشه ریز، یک جابجایی ماسک به میزان 50 میکرون می تواند سطح موثر پد را تا 20 درصد کاهش دهد و باعث ناکافی بودن فیله های لحیم کاری شود.

حداقل عرض سد لحیم کاری

سد لحیم کاری ماده ماسک بین لنت های مجاور است. برای ماسک استاندارد LPI، حداقل عرض لحیم کاری قابل اعتماد حدود 75 میکرون است. در زیر این، ماسک ممکن است در طول چرخه حرارتی پوست کنده یا ترک بخورد.

وقتی یک QFP 0.4 میلی متری با عرض لنت 0.2 میلی متر دارید، فضای بین لنت ها 0.2 میلی متر (200 میکرون) است که پس از تحمل ثبت، یک سد لحیم کاری 50 میکرون در هر طرف باقی می ماند. این حاشیه ای است. شما دو گزینه دارید: پهنای پد را در ردپای کاهش دهید (به دنبال IPC-7351 توصیه‌های الگوی زمین) یا استفاده از ماسک لحیم کاری فیلم خشک که می‌تواند به سدهای ظریف‌تری برسد.

امپدانس کنترل شده و ماسک لحیم کاری

ماسک لحیم کاری بر امپدانس کنترل شده تأثیر می گذارد زیرا ثابت دی الکتریک مؤثر را در اطراف ردیابی تغییر می دهد. یک ماسک LPI معمولی دارای ثابت دی الکتریک 3.3 تا 3.8 است، در مقایسه با 4.2 تا 4.5 برای FR-4. هنگامی که ماسک یک میکرو نوار را می پوشاند، ثابت دی الکتریک موثر را کاهش می دهد و امپدانس را بین 2 تا 5 اهم افزایش می دهد.

برای طرح‌های حیاتی امپدانس، ضخامت ماسک لحیم و ثابت دی الکتریک را در مستندات stackup خود مشخص کنید. سازنده شما باید این را در محاسبه امپدانس خود در نظر بگیرد. اگر مشخص نکنید، آنها از مقادیر پیش فرض خود استفاده می کنند که ممکن است با شبیه سازی شما مطابقت نداشته باشد.

مهندسی پایان سطح: هم سطحی، تر شدن و تشکیل بین فلزی

بسته‌های هم‌سطح و دقیق

همسطح بودن تغییر ارتفاع در سطوح قابل لحیم کاری یک جزء است. برای بسته‌های BGA، گوی‌های لحیم کاری خود تا حدی انطباق دارند، اما سطح سطح PCB باید به اندازه‌ای صاف باشد که همه توپ‌ها در طول جریان مجدد با لنت‌ها تماس بگیرند.

نقره غوطه ور در 0.1 تا 0.3 میکرون رسوب می کند و سطحی را ایجاد می کند که از توپوگرافی مس پیروی می کند. ENIG لایه نیکل ضخیم تری (3 تا 6 میکرون) را رسوب می دهد که می تواند زبری سطح مس را تقویت کند. برای تخته های اتصال با چگالی بالا با خطوط و فضاهای ظریف، این تقویت می تواند مسائل همسطح را ایجاد کند.

تداخل نمایه خیس شدن و جریان مجدد

روکش سطح باید به خوبی با خمیر لحیم کاری و پروفیل جریان مجدد خیس شود. نقره غوطه ور به خوبی با SAC305 در دمای اوج 235 تا 245 درجه سانتی گراد خیس می شود. ENIG نیز به خوبی خیس می شود، اما لایه نیکل به کمی طولانی تر بالای مایع نیاز دارد تا یک پیوند بین فلزی خوب ایجاد کند.

اگر نمایه جریان مجدد شما کوتاه و داغ است، ENIG ممکن است یک لایه بین فلزی کامل تشکیل ندهد و در نتیجه اتصالات لحیم کاری ضعیف ایجاد شود. اگر نمایه شما طولانی و خنک است، نقره غوطه ور ممکن است بیش از حد در لحیم حل شود و مواد بین فلزی نقره-قلع ایجاد کند که اتصال را ضعیف می کند.

X-Ray و AOI ملاحظات بازرسی

پرداخت سطح بر قابلیت اطمینان بازرسی تأثیر می گذارد. لایه طلای ENIG بسیار بازتابنده است، که می تواند باعث تماس های کاذب AOI در بازرسی مفصل لحیم کاری شود. نقره غوطه ور کمتر بازتابنده است اما می تواند کدر شود و کنتراست AOI را در طول زمان کاهش دهد.

برای بسته‌های BGA و QFN، بازرسی اشعه ایکس روش اصلی برای تشخیص حفره‌ها و پل زدن است. پرداخت سطح به طور قابل توجهی بر تصاویر اشعه ایکس تأثیر نمی گذارد، اما رنگ ماسک لحیم کاری تأثیر می گذارد - ماسک های تیره کنتراست را در تصاویر اشعه ایکس کاهش می دهند و تشخیص فضای خالی را دشوارتر می کنند.

برای بررسی عملی نحوه تعامل روندهای برد مدار و انتخاب مواد، به چگونه خطر مونتاژ SMT را از PCB گرایش های طراحی و مدار مدار ارزیابی کنیم مراجعه کنید.

اشتباهات رایجی که در حین بازبینی DFM ایجاد می کنند

اشتباه 1: تعیین ماسک لحیم براق برای تخته های SMT

ماسک براق ارزان‌تر است و در عکس‌های بازاریابی بهتر به نظر می‌رسد، اما باعث لحیم کردن توپ و انتشار ضعیف خمیر می‌شود. سطح صاف به لحیم کاری اجازه می دهد تا در حین جریان مجدد، ذرات رسانایی ایجاد کند که می توانند پین های مجاور را کوتاه کنند. همیشه روکش مات را برای مجموعه های SMT مشخص کنید.

اشتباه 2: استفاده از HASL برای BGA یا اجزای دقیق

سطح ناهموار HASL باعث می شود که فروپاشی توپ BGA غیرقابل پیش بینی باشد. ممکن است بازده عبور اول قابل قبولی داشته باشید، اما شکست های میدانی ناشی از اتصالات ضعیف ماه ها بعد ظاهر می شوند. اگر هزینه محرک است، در عوض OSP را با یک چرخش کوتاه مونتاژ در نظر بگیرید.

اشتباه 3: نادیده گرفتن ثبت ماسک در نقشه های ساخت

نقشه ساخت شما باید تحمل ثبت ماسک و حداقل عرض سد لحیم کاری را مشخص کند. اگر این موارد را نامشخص رها کنید، سازنده از پیش‌فرض آن‌ها استفاده می‌کند که ممکن است با الزامات طراحی شما مطابقت نداشته باشد. گام 0.4 میلی متری QFN با پدهای 0.2 میلی متری نسبت به SOIC گام های 1.27 میلی متری به ثبت دقیق تری نیاز دارد.

اشتباه 4: عدم محاسبه ماسک لحیم کاری در محاسبات امپدانس

اگر شبیه‌سازی stackup شما مس خالی را فرض می‌کند، اما برد ماسک لحیم کاری روی ردپاها دارد، امپدانس اندازه‌گیری شده شما بالاتر از شبیه‌سازی خواهد بود. این باعث مشکلات یکپارچگی سیگنال می شود که پس از مونتاژ به سختی رفع اشکال می شود. همیشه ماسک لحیم کاری را در پشته امپدانس خود قرار دهید.

اشتباه 5: انتخاب ENIG بدون بررسی الزامات فرکانس

لایه نیکل ENIG در فرکانس های بالا از دست دادن هادی را اضافه می کند. برای طرح های بالاتر از 1 گیگاهرتز، ENEPIG یا نقره ای غوطه ور بهتر است. اگر باید از ENIG استفاده کنید، ضرر اضافی را در بودجه پیوند خود حساب کنید.

اشتباه 6: نادیده گرفتن سازگاری Finish با Rework

اگر تخته شما نیاز به کار مجدد داشته باشد، روکش سطح باید در چرخه های گرمایش چندگانه دوام بیاورد. نقره غوطه ور می تواند در حین کار مجدد در لحیم حل شود و مس را در معرض اکسید قرار دهد. ENIG برای دوباره کاری قوی تر است، اما اگر چندین بار دوباره کار شود، می تواند مواد بین فلزی شکننده ایجاد کند.

برای راهنمایی در مورد اینکه چگونه نمادهای مدار و تعاریف ردپای بر ریسک مونتاژ تأثیر می‌گذارند، چگونه خطر مونتاژ SMT را از PCB طراحی و نمادهای مدار ارزیابی کنیم را مرور کنید.

جدول تصمیم: ماسک لحیم کاری و انتخاب پایان سطح

Design ConditionRecommended Solder MaskRecommended Surface FinishKey Risk to Manage
Standard FR-4, pitch ≥ 0.4 mm, < 6 months storageMatte LPIنقره غوطه ورMask registration on fine-pitch pads
Harsh environment, long storage, multiple reflow cyclesMatte LPIENIGBlack pad, nickel corrosion
High-frequency design (> 1 GHz)Matte LPI, controlled thicknessENEPIGConductor loss from nickel
Cost-sensitive, pitch ≥ 0.65 mm, no BGAMatte LPILead-free HASLCoplanarity, solder balls
Short turnaround (< 2 weeks), single reflowMatte LPIOSPShelf life, multiple reflow degradation
Controlled impedance criticalMatte LPI, specified Dk and thicknessنقره غوطه ورImpedance shift from mask

چک لیست را برای ماسک لحیم کاری و فینیش سطحی مرور کنید

قبل از ارسال طرح خود به مونتاژ، موارد زیر را در داده های ساخت خود بررسی کنید:

  • نوع ماسک لحیم کاری به عنوان LPI مات (یا لایه خشک برای طرح های ریز) مشخص می شود.
  • ضخامت ماسک بر روی مس در stackup ثبت شده است
  • حداقل عرض سد لحیم کاری برای زمین شما مشخص و قابل دستیابی است
  • تحمل ثبت ماسک در نقشه ساخت بیان شده است
  • منافذ ماسک با اندازه‌های پد در فایل‌های Gerber مطابقت دارند
  • هیچ ماسکی بین پدهای ریز وجود ندارد (با نرم افزار CAM بررسی کنید)
  • نوع پرداخت سطح و محدوده ضخامت مشخص شده است
  • Finish با نمایه جریان مجدد و انواع اجزای شما سازگار است
  • پشته‌بندی امپدانس کنترل‌شده شامل ماسک لحیم Dk و ضخامت است
  • پرداخت سطح با روش‌های بازرسی شما سازگار است (AOI، اشعه ایکس)
  • زمان ذخیره سازی بین ساخت و مونتاژ در طول عمر مفید است
  • الزامات دوباره کاری در انتخاب پایان در نظر گرفته می شود

چه چیزی از سازنده خود بپرسید

هنگامی که طرح خود را برای نقل قول ارسال می کنید، این سوالات را بپرسید:

1. What is your solder mask registration tolerance for LPI process? 2. Do you use matte finish as standard for SMT boards? 3. What is your minimum achievable solder dam width? 4. What surface finish thickness ranges do you guarantee? 5. Have you assembled this package type (BGA, QFN, 0.4 mm pitch) with this finish before? 6. Do you recommend any finish change based on my reflow profile or storage plans? 7. How does your solder mask affect controlled impedance on my stackup?

برای طرح‌هایی که پس از مونتاژ، روکش منسجم دریافت می‌کنند، راهنمای ما را در مورد چگونگی ارزیابی خطر مونتاژ SMT از PCB طراحی و پوشش منسجم بررسی کنید تا مطمئن شوید انتخاب نهایی شما با فرآیند پوشش سازگار است.

یادداشت های عملی ساخت

> Rule of thumb: If your design has any component with 0.4 mm pitch or smaller, or any BGA with more than 100 balls, do not use HASL. The coplanarity risk alone justifies the cost increase for immersion silver or ENIG.

> Caution: Solder mask color affects AOI performance. Dark green and black masks reduce contrast for solder joint inspection. If you need high inspection reliability, use lighter mask colors or specify AOI parameters that account for the mask color.

> Note on standards: IPC-A-610 defines acceptability criteria for assembled boards, while J-STD-001 covers process requirements for soldered electrical assemblies. Both standards reference solder joint quality but do not specify surface finish selection. IPC-4552, 4553, 4554, and 4556 are the specification families for ENIG, immersion silver, OSP, and ENEPIG respectively — your manufacturer should certify to the relevant specification for your chosen finish.

رویکرد ارزیابی نهایی

فرآیند ارزیابی ساده است: ابتدا شرایط عملیاتی، انواع اجزا و الزامات ذخیره سازی خود را تعریف کنید. سپس ماسک لحیم کاری و سطح را به صورت جفت انتخاب کنید، نه به طور مستقل. قبل از سفارش، انتخاب را با داده های ساخت خود تأیید کنید. در نهایت، با سازنده خود تأیید کنید که قابلیت های فرآیند آنها با مشخصات شما مطابقت دارد.

Omini می‌تواند داده‌های ساخت و الزامات مونتاژ شما را با هم بررسی کند و اطمینان حاصل کند که انتخاب‌های ماسک لحیم کاری و پرداخت سطح شما با بسته‌های اجزا و نمایه جریان مجدد شما همخوانی دارد. فایل های طراحی خود را در مراحل اولیه ارسال کنید تا مشکلات مربوط به سازگاری مواد را قبل از اینکه به مشکل مونتاژ تبدیل شوند، بررسی کنید.

تفاوت هزینه بین پرداخت استاندارد و پرداخت ممتاز در مقایسه با هزینه کار مجدد، خرابی‌های میدانی و ارسال با تأخیر اندک است. هنگامی که شک دارید، گزینه قوی تر - ماسک مات و نقره غوطه ور - را انتخاب کنید و فقط زمانی تنظیم کنید که شرایط خاص شما به آن نیاز دارد.

> Engineering handoff note: How to Evaluate SMT Assembly Risk from Acquisition and CEO Trends before the release package is frozen.

> Engineering handoff note: How to Evaluate SMT Assembly Risk from Automotive and ADAS Trends before the release package is frozen.

> Engineering handoff note: How to Review Automotive PCBA Switch Design Risk Before Assembly before the release package is frozen.

پرسش‌های متداول

توصیه ماسک لحیم پیش‌فرض و پایان سطح برای مونتاژ SMT چیست؟

برای اکثر مجموعه‌های SMT، از ماسک لحیم کاری با روکش مات (معمولاً LPI) و سطح نقره غوطه‌ور یا ENIG استفاده کنید. ماسک لحیم مات آزاد شدن خمیر لحیم را بهبود می بخشد و خطر توپ لحیم کاری را کاهش می دهد، در حالی که نقره غوطه وری لحیم کاری و همسطح خوبی را برای بسته های ریز و BGA فراهم می کند. این ترکیب هزینه، قابلیت اطمینان و بازده مونتاژ را برای بردهای استاندارد FR-4 متعادل می کند.

چه زمانی باید سطحی متفاوت از سطح پیش فرض انتخاب کنم؟

وقتی برد در معرض محیط‌های خشن، چرخه‌های جریان مجدد چندگانه یا زمان‌های ذخیره طولانی قبل از مونتاژ قرار می‌گیرد، از نقره غوطه‌ور به ENIG تغییر دهید. ENIG مقاومت در برابر خوردگی بهتر و ماندگاری طولانی‌تری ارائه می‌دهد. برای طراحی های با فرکانس بالا، ENEPIG را در نظر بگیرید تا از خوردگی نیکل و از دست دادن سیگنال جلوگیری کنید. برای مجموعه‌های حساس به هزینه و دارای اهمیت کمتر، در صورتی که برد دارای اجزای ریزپیچ یا BGA نباشد، HASL (بدون سرب) قابل قبول است.

چه چیزی را باید در داده های ساخت در مورد ماسک لحیم کاری و پرداخت سطح تأیید کنم؟

در نقشه ساخت و فایل های Gerber، نوع ماسک لحیم (LPI در مقابل فیلم خشک)، ضخامت ماسک روی مس، حداقل عرض سد لحیم کاری، و مشخصات پرداخت سطح (به عنوان مثال، محدوده ضخامت نقره غوطه ور) را بررسی کنید. بررسی کنید که دهانه های ماسک لحیم کاری با اندازه لنت مطابقت داشته باشد و هیچ برش ماسکی بین پدهای با گام ریز وجود نداشته باشد. همچنین اطمینان حاصل کنید که پوشش سطح به طور یکنواخت اعمال شده است و اینکه پرداخت با فرآیند مونتاژ شما سازگار است.

درباره ماسک لحیم کاری و پوشش سطح چه سؤالاتی باید از سازنده PCB خود بپرسم؟

از سازنده بخواهید تا میزان تحمل ثبت ماسک لحیم کاری خود را بپرسد و اینکه آیا از روکش مات برای SMT استفاده می کند یا خیر. برای پرداخت سطح، نوع پرداخت، محدوده ضخامت، و هرگونه مشکل لحیم کاری شناخته شده با اجزای خاص خود را بپرسید. همچنین درباره تجربه آن‌ها با انواع بسته‌های شما (به عنوان مثال، BGA، QFN) و اینکه آیا آن‌ها هرگونه تغییر سطح را بر اساس نمایه جریان مجدد یا شرایط ذخیره‌سازی شما توصیه می‌کنند، بپرسید.

آیا ماسک لحیم کاری و پوشش سطح روی امپدانس کنترل شده تأثیر می گذارد؟

بله، ماسک لحیم کاری و پوشش سطح می تواند بر امپدانس تأثیر بگذارد. ماسک لحیم کاری روی ردپای ثابت دی الکتریک موثر را تغییر می دهد و می تواند امپدانس را با چند اهم تغییر دهد. پرداخت سطح، به ویژه ENIG، به دلیل خواص مغناطیسی نیکل، می تواند به تلفات هادی بیافزاید. برای طرح‌های امپدانس کنترل‌شده، ضخامت ماسک لحیم کاری و ثابت دی الکتریک را مشخص کنید و سطح را در محاسبات stackup خود در نظر بگیرید.

چه اشتباهات رایجی در انتخاب ماسک لحیم کاری و پوشش سطح وجود دارد که باعث کار مجدد می شود؟

اشتباهات رایج عبارتند از استفاده از ماسک لحیم براق، که می تواند باعث لحیم کاری توپ و انتشار ضعیف خمیر شود. انتخاب HASL برای مجموعه های ریز یا BGA به دلیل همسطح ضعیف؛ نادیده گرفتن تغییرات ضخامت ماسک لحیم کاری که بر امپدانس تأثیر می گذارد. و عدم تأیید سازگاری سطح با فرآیند مونتاژ (به عنوان مثال، ENIG با لحیم کاری بدون سرب). همچنین، بررسی نکردن ثبت ماسک لحیم می‌تواند منجر به نمایان شدن مس یا ماسک روی لنت‌ها شود که باعث شلوارک یا لحیم‌کاری ضعیف می‌شود.

منابع مرتبط